Waarom je steeds moe bent: de balans tussen inspanning en herstel is zoek
Ik ben eigenlijk al een tijd best moe.
Niet een beetje moe, maar moe op een manier die met een goede nacht slapen niet meer helemaal overgaat.
Als ik iemand dit hoor zeggen, gaan er bij mij alarmbellen af. Zeker als het iemand is die nooit klaagt en altijd maar doorgaat.
Want je voelt het niet exact aankomen, het moment waarop het echt niet meer gaat. En dat moment wil je echt voor zijn.
Daarom kijk ik altijd even extra op als iemand zegt:
Nog heel even doorgaan. Het wordt vast binnenkort rustiger.
Ergens weten mensen vaak ook wel dat dat niet zo is. En dat er meer aan de hand is dan gewoon even moe zijn.
Mijn klanten zijn vaak mensen die maar doorgaan
Mensen die bij mij komen voor coaching zijn vaak erg betrokken. Ze werken hard, nemen verantwoordelijkheid en kunnen veel hebben.
Tot ergens het punt komt waarop het niet meer zo lekker gaat.
Ze zijn moe. Prikkelbaar. Kunnen minder hebben dan normaal. En vaak begint hun omgeving het ook te merken.
Regelmatig is dat zelfs de reden waarom ze coaching zoeken. Niet in eerste instantie voor zichzelf, maar omdat ze merken dat ze niet meer de ouder of partner kunnen zijn die ze graag willen zijn.
In coaching wordt dan vaak vrij snel duidelijk:
De balans tussen inspanning en herstel is langzaam zoek geraakt.
Hoe merk je dat de balans zoek is?
Misschien herken je één of meer van deze dingen:
- Je bent vaak moe en laadt niet meer goed op.
- Je bent sneller geïrriteerd.
- Iedere app, mail of vraag voelt als één te veel.
- Je verlangt vooral naar vakantie of rust.
- Je merkt pas hoe moe je bent zodra je eindelijk vrij bent.
- Of je wordt juist ziek zodra je vakantie hebt.
Dat laatste zie ik regelmatig.
Vaak een teken dat je al te lang meer van jezelf hebt gevraagd dan goed voor je is.
Soms is het gewoon even druk
Natuurlijk hoort het erbij dat het soms druk is. Maar als dat te lang duurt, gaat het mis.
Naast je best doen, presteren en je verantwoordelijkheden dragen, mag er ook iets anders zijn:
Stilstaan. Voelen hoe het eigenlijk met je gaat. Je grenzen opmerken en ernaar luisteren.
Herstellen is minstens zo belangrijk als inspannen. Ik zeg weleens gekscherend:
Als je goed wilt zijn in je werk, moet je ook goed zijn in pauze houden.
Niet pas wanneer je vakantie hebt. En zeker niet pas wanneer je uitvalt. Maar juist onderweg.
Pauze nemen en herstellen horen er net zo goed bij als presteren. Ik heb dat overigens zelf ook moeten leren.
I learned it the hard way, zullen we maar zeggen.
Maar gelukkig kan het ook anders, als je op tijd bijstuurt.
De klanten die bij mij komen doen dat. Ze zijn nog niet uitgevallen en willen daar ook niet te dicht bij in de buurt komen. En gelijk hebben ze.
Om even bij stil te staan
- Hoe moe ben jij eigenlijk echt?
- Hoeveel energie houd je over na een werkdag?
- Wanneer voelde je je voor het laatst echt uitgerust?
- Hoe vaak sta je stil bij hoe het met je gaat?
- Wat heb jij op dit moment nodig?
- Is de manier waarop je nu leeft en werkt op de lange termijn vol te houden?
Gelukkig kun je het omgooien
Balans betekent voor mij niet dat alles altijd perfect verdeeld is. Dat is een utopie, denk ik. Maar wel dat er ruimte is voor zowel inspanning als herstel. En voor regelmatig even stilstaan. Zodat je je grenzen steeds beter leert herkennen en je jezelf onderweg niet kwijtraakt.
Even vertragen en goed voor jezelf zorgen is geen luxe.
Het is broodnodig.
Nieuwsgierig geworden naar coaching?
Voel je dat je al te lang aan het doorgaan bent? Of merk je dat de balans tussen inspanning en herstel zoek is geraakt? Wil jij het roer op tijd omgooien?
Dan onderzoek ik graag samen met je wat je nodig hebt om weer meer rust, energie en werkplezier te ervaren. Laten we vrijblijvend kennismaken.
En als dat voelt als nóg iets op je takenlijst waar je eigenlijk geen tijd of energie voor hebt, dan is dat misschien juist een extra reden om even kennis te maken.